تبلیغات
ل . ی . ن . و . ک . س ..::.. Linux - Modem
ل . ی . ن . و . ک . س ..::.. Linux
تاریخچه مودم
مودم ازسال 1960 در كامپیوتر و بمنظور ارسال و دریافت اطلاعات توسط ترمینال‏ها و اتصال به سیستم‏های مركزی،  مورد استفاده قرار گرفته است.
سرعت مودم‏ها در سال 1960 حدود 300 بیت در ثانیه (bps) بود.  در آن زمان یك ترمینال ( یك صفحه كلید و صفحه نمایشگر) قادر به تماس تلفنی با كامپیوتر مركزی بود.  فراموش نكنیم كه در آن زمان كامپیوتر بصورت اشتراكی مورد استفاده قرار میگرفت و سازمان‏ها و موسسات با خریداری نمودن زمان مورد نظر خود،  امكان استفاده از كامپیوتر اصلی را بدست می‏آورند.  مودم‏ها در آن زمان این امكان را بوجود می‏آورند كه موسسات یاد شده قادر به ارتباط با سیستم مركزی با سرعتی معادل 300 بیت در ثانیه باشند.  در چنین حالتی زمانیكه كاربری از طریق ترمینال كاراكتر را تایپ می‏كرد،  مودم كد معادل كاراكتر تایپ شده را بر اساس استاندارد اسكی،  برای كامپیوتر مركزی ارسال می‏نمود.  در مواردیكه كامپیوتر مركزی اطلاعاتی را بمنظور نمایش برای ترمینال ارسال می‏كردد نیز از مودم استفاده می‏گردید.
همزمان با عرضه كامپیوترهای شخصی در سال 1970 استفاده از سیستم‏های بولتنیBBS(Bulletin board system)  مطرح گردید.  اشخاص و یا موسسات با استفاده از یك و یا چند مودم و برخی نرم افزارهای مربوط به  BBS،  سیستم را پیكربندی نموده و كاربران دیگر با استفاده از مودم قادر به تماس با سیستم بولتنی،  بودند.  در چنین مواردی كاربران برنامه شبیه ساز كننده ترمینال،  را بر روی كامپیوتر خود اجراء می‏نمودند و بدین ترتیب سیستم آنان مشابه یك ترمینال رفتار می‏نمود.  از سیستم‏های بولتنی اغلب برای اطلاع رسانی استفاده می‏گردید.  سرعت مودم‏ها در آن زمان حدود 300 بیت در ثانیه بود.  در این حالت در هر ثانیه حدود 30 حرف می‏توانست ارسال گردد.  تا زمانیكه كاربران حجم بالائی از اطلاعات را ارسال نمی‏كردند مشكلات ارتباطی از بُعد سرعت چندان مشهود نبود ولی بمحض ارسال داده‏های با حجم بالا نظیر برنامه‏ها و تصاویر به سیستم‏های بولتنی و یا دریافت اطلاعا ت از طریق آنان سرعت 300 بیت در ثانیه پاسخگو نبود .  تلاش‏های فراوانی در جهت افزایش سرعت مودم‏ها صورت گرفت .  ماحصل تلاش‏های فوق افزایش نرخ انتقال اطلاعات در مودم‏ها بود .  
-از سال 1960 تا 1983 سرعت 300 بیت در ثانیه
-از سال 1984 تا 1985 سرعت 1200 بیت در ثانیه
-از سال 1986 تا 1989 سرعت 2400 بیت در ثانیه
- از اواخر سال 1990 تا اوایل 1991 9600 بیت در ثانیه
- سرعت 19/2 كیلو بیت در ثانیه
- سرعت 28/8 كیلو بیت در ثانیه
- سرعت 33/6 كیلو بیت در ثانیه
- سرعت 56 كیلو بیت در ثانیه ( در سال 1998 استاندارد گردید )
- خطوط ADSL با حداكثر سرعت 8 مگابیت در ثانیه ( از سال 1999 متداول شده است )


مودم‏های با سرعت 300 بیت در ثانیه:
در آغاز از مودم‏های با سرعت 300 بیت در ثانیه استفاده می‏گردید .  طرز كار مودم‏های فوق بسیار ساده بود.  مودم‏های فوق از یك (Frequency shift keying) FSK برای ارسال اطلاعات دیجیتال از طریق خطوط تلفن استفاده می‏كردند.  در FSKاز یك فركانس ( tone) متفاوت برای بیت‏های متفاوت استفاده می‏گردید.  زمانیكه یك مودم متصل به ترمینال با مودم متصل به كامپیوتر تماس می‏گرفت،  مودم متصل به ترمینال مودم،   originate نامیده می‏شود.  مودم فوق برای مقدار" صفر" ،  فركانس 1070 هرتز و برای مقدار" یك"،  فركانس 1270 هرتز را ارسال می‏نماید.  مودم متصل به كامپیوتر را مودم Answer می‏نامند.  مودم فوق برای ارسال مقدار" صفر" ،  فركانس 2025 هرتز و برای مقدار" یك" ،  فركانس 2225 هرتز را ارسال می‏كرد.  با توجه به اینكه مودم‏های فرستنده و گیرنده از فركانس‏های متفاوت برای ارسال اطلاعات استفاده می‏كردند،  امكان استفاده از خط بصورت همزمان فراهم می‏گردید.  عملیات فوق Full- duplex  نامیده می‏شود.  مودم‏هائی كه صرفا" قادر به ارسال اطلاعات در یك جهت در هر لحظه می‏باشند half-duplex نامیده می‏شوند.  
فرض كنید دو مودم متصل و كاربر ترمینال ( فرستنده ) حرف a را تایپ نمایند.  كد اسكی حرف فوق 97 دهدهی و یا 01100001 باینری است .  دستگاهی با نام UART موجود در ترمینال بایت‏ها را به بیت تبدیل و آنها را از طریق پورت سریال (RS-232 Port)  در هر لحظه ارسال می‏دارد.  مودم ترمینال به پورت سریال متصل بوده و در هر لحظه یك بیت را دریافت می‏دارد.  در ادامه اطلاعات مورد نظر از طریق خط تلفن ارسال خواهند شد.  
مودم adsl:
یكی از جدیدترین روشهای دسترسی به اینترنت استفاده از خطوط DSL یا Digital Subscriber Line  می‏باشد. سرویسهای مانند VDSL شركتها را قادر می‏سازد تا با سرعت 55 مگابایت در ثانیه به اینترنت متصل شوند و با سرویسهای خانگی مانند ADSL  سرعت دریافت داده‏ها تا 1/5 مگابایت در ثانیه افزایش می‏یابد كه این تقریبا 30 برابر بیشتر از سرعت مودمهای معمول در بازار با سرعت 56 كیلو بایت در ثانیه می‏باشد.  برای استفاده از فناوری‏های DSL نیاز به استفاده از هیچ گونه كابل و سیم كشی خاصی نمی‏باشد و از طریق همین خطوط تلفن معمولی استفاده می‏شود.  در حقیقت به مودمهایی كه استفاده می‏شود ADSL اطلاق می‏شود نه به خطوطی كه استفاده می‏كنیم.  در این سرویسها لازم است كه هم كاربر و هم شركت ارائه دهنده خطوط پر سرعت از مودمهای ADSL استفاده بكنند.  مودمهای معمولی سیگنالهای دیجیتالی را از كامپیوتر دریافت كرده و آنها را به سیگنالهای آنالوگ تبدیل می‏كنند ولی مودمهای ADSL تمامی‏داده‏ها را به صورت دیجیتالی دریافت و ارسال می‏كنند.  از آنجائیكه در این حالت دیگر لازم نیست سیگنالها تبدیل شوند و داده‏ها تماما به صورت دیجیتالی ارسال و دریافت می‏شوند لذا سرعت انتقال داده‏ها بسیار بیشتر می‏شود.  البته برای اینكه سرویس ADSL به خوبی كار كند باید مودم در فاصله مشخصی از مركز ارائه دهنده سرویس اینترنت قرار داشته باشد.  تعیین فاصله دقیق بر حسب نوع سرویس و سرعت درخواستی متفاوت خواهد بود.  به عنوان مثال برای دریافت داده‏ها با سرعت 8/448 مگابایت در ثانیه فاصله مودم تا مركز مخابرات سرویس دهنده 2750 متر باشد و در فاصله 4900 متری سرعت دریافت داده‏ها به 2/048 مگا بایت در ثانیه كاهش می‏یابد.  یكی از مهمترین ویژگیهای استفاده از مودمهای ADSL ،  استفاده همزمان از یك خط تلفن هم برای وصل شدن به اینترنت و هم صحبت كردن با تلفن است. مودمهای ADSL خط تلفن را به 3 كانال تقسیم می‏كند: یكی برای دریافت داده‏ها، یك برای ارسال داده‏ها و یكی برای گفتگو از طریق تلفن. البته خط تلفن به صورت فیزیكی به سه كانال مساوی تقسیم نمی‏شود بلكه با استفاده از تكنیكهای مدولاسیون(تلفیق) می‏توان سه نوع سیگنال صوت، ارسال و دریافت داده‏ها را از هم جدا كرد.
سرعت استفاده از اینترنت: سرعت استفاده از اینترنت برای هر كاربر به طور كلی به 2 عامل زیر بستگی دارد.
1-سرعت ارتباط كاربر باISP.
2-سرعت ارتباط ISP با اینترنت (ظرفیت موجود ارتباط ISP با اینترنت)
3-سرعت ارتباط كاربر با ISP كه از طریق مودم و خطوط تلفن برقرار می‏شود بستگی به عوامل زیادی از جمله نوع مودم كاربر،  نوع مودم‏های ISP و كیفیت خطوط مخابراتی ( سیم كشی سیم‏های تلفن، نوع سوئیچ مخابراتی) و مراكز مخابراتی بین راه (بین ISP و كاربر) ،  هماهنگی و همگونی مودم‏های ISP و كاربر و. . . . .  دارد.  سرعت ارتباط یا Connection Speed كه پس از برقراری ارتباط قابل مشاهده است تا حدود زیادی نشان دهنده سرعت ارتباط كاربر و ISP می‏باشد.  این ارتباط در صورتی كه ISP از خطوط تلفن معمولی استفاده كند حداكثر 33600bps و در صورتی كه ISP از خطوط E1 استفاده كند حداكثر 56000bps یا اصطلاحا 56K می‏تواند باشد.  لازم به ذكر است كه این مقادیر حداكثر سرعت می‏باشد و با توجه به عوامل ذكر شده در هر مورد این سرعت می‏تواند كمتر از این باشد.  علاوه براین موضوع در بعضی مواقع به دلیل اشكال نرم افزاری درسیستم عامل یا نرم افزارDriver  مودم ،  این سرعت به اشتباه نمایش داده میشود.  
2-ظرفیت موجود ارتباط یك ISP با Backbone شبكه اینترنت به دو عامل بستگی دارد اول این كه شبكه ISP با چه سرعتی به اینترنت متصل است و دوم این كه به طور همزمان چند كاربر می‏توانند از امكانات آن ISP استفاده كنند.  به عنوان مثال اگر یك ISP با سرعت 128Kbps به اینترنت متصل باشد و دارای 10 خط تلفن برای اتصال كاربران خود باشد به طور متوسط به هر خط 12. 8Kbps پهنای باند اختصاص می‏یابد.  بنابراین برای محاسبه پهنای باند و یا ظرفیت موجود هر ISP می‏بایست سرعت كلی آن را بر تعداد خطوط ( و یا كاربران همزمان ) تقسیم كنیم تا سرعت متوسط اختصاص یافته به هر خط مشخص شود
 

 
 مودم یکی از ابزارهای رایانه‌ای است که برای اتصال دو کامپیوتر به یکدیگر از طریق خطوط‌ مختلف مخابراتی استفاده می‌‌شود.  البته هریک از این دو کامپیوتر می‌‌توانند راهی به یک شبکه رایانه‌ای باشند.
نام مودم (Modem) مخفف Modular-Demodular است.  یعنی وسیله‌ای که سیگنال‌ها را مدوله یا دمدوله می‌کند.
مودم‌ها انواع مختلفی دارند که در کل می‌‌توان آنها را به این گروه‌ها تقسیم بندی کرد.
مودم‌های آنالوگ
این مودم‌ها مرسوم‌ترین مودم‌ها در ایران هستند که عموماً برای اتصال به اینترنت استفاده می‌‌شوند.  کار این مودم‌ها به این صورت است که به خطوط آنالوگ تلفن شهری متصل می‌‌شوند و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال به آنالوگ (و برعکس) را انجام می‌‌دهند. می‌توانند راهی به یک شبکه رایانه‌ای باشند.  مودم‌ها انواع مختلفی دارند که در کل می‌‌توان آنها را به این گروه‌ها تقسیم بندی کرد.  
در روز‏های اولیه ارتباطات تلفن،  شرکت Bell کلیه سرویس‏ها را در آمریکای شمالی عرضه کرده بود. مشتری علاقمند به ارتباطات داده ای فقط لازم بود تا به شرکت تلفن محل اقامت خود تلفن زده و درخواست خود را مطرح کند. شرکت محلی هم یک خط Dial-up  برای او نصب می کرد و مودم و سرویس‏های وابسته ،  با نرخ انتقال متغیر بسته به هزینه داده شده ،  را برای مشترک مهیا می کرد.
هنگامی که مشترک درخواست سرعت بیشتری را در ارتباط داده ای می کرد خطوط اجاره ای  برای او استفاده می شد اما این خطوط متفاوت از خطوط Dial-up بود و یقینا هزینه بیشتری را برای مشترک در پی داشت .
علاوه بر خط تلفن و مودم ،  عنصر کلیدی دیگر در ارتباط،  شرکت تلفن و تجهیزات آن بود. گاهی سرعت خیلی پایین تر از مقدار تضمین شده بود و این هم باعث نارضایتی مشتری می شد.
اگر مشتری درخواست سرعت بالاتری را می داد تجهیزات ویژه ای بر روی خط او نصب می شد تا سرویس بهتری را بتوان به او ارائه داد اما این کار  در قبال ارائه صورت حساب بالاتر ارائه می شد.
در سال 1968 تغیرات آغاز شد با تصمیم دادگاه ،  که رای بر تولید رقابتی محصولات ارتباطی داد تقاضا‏ها رفته رفته افزایش یافت . مودم‏های مشتریان در این زمان با استفاده از Data Coupler با همدیگر در ارتباط بودند با این حال یک هزینه اضافی برای ارتباط از طریق شرکتهایی که ابزار‏های محافظتی  را تهیه می کردند در بر داشت بعدها شرکتهای FCC در آمریکا و CRTC در کانادا اجازه تغییر در ارتباطات داده ای را دادند . و شرکت‏های سازنده مودم اجازه یافتند تا محصولات خود را بر طبق مجموعه خصوصیاتی که این هزینه‏ها ی وابسته را از میان می برد  تولید کنند.
طولی نکشید که بازار از مودمهایی پر شد که می توانستند شبکه تلفن را برای ارتباط داده ای به خدمت گیرند. با وجود این وسیله‏های جدید ،  هنوز محدودیت سرعت و سرویس‏های ارائه شده کاملا نمایان بود. بسیاری از محدودیت‏های موجود در اثر ذات و زیر ساخت شبکه تلفن بود .  در زمان اختراع تلفن  شبکه تلفن برای این به وجود آمد تا صدا را با کیفیت مطلوب و قابلیت باز سازی از نقطه ای به نقطه ی دیگر انتقال دهد شاید در آن زمان کسی فکر نمی کرد که  گسترده ترین شبکه ساخت دست بشر از این شبکه برای ارتباط استفاده کند.
پس از 18 سال سرعت انتقال توانست از 300 به 33600 بیت بر ثانیه  ارتقاء یابد.
در سال 1997 ،  با معرفی مودم 56 کیلو بیت بر ثانیه بازار می رفت تا کاملا متحول شود و تقاضای مصرف کنندگان را تا آنجا که ممکن بود بر آورده سازد . اما مشتریان با دست یافتن به سرعت 56 kbps  هم تقاضای سرعت بالاتری را داشتند . دیگر مودم‏ها نمی توانستند تقاضا برای دریافت فیلم و ویدیو را از طریق اینترنت بر آورده سازد از این رو حرکت به سوی تکنیکی که ارسال سریعتر داده را ازطریق خطوط تلفن میسر سازد آغاز شد .  این نقطه شروع DSL  بود.
کانالی که امواج ارتباطی از آن عبور می کنند و به مقصد می رسند را رسانه  گویند مثلا هوا برای ارتباطات بی سیم و سیم مسی برای ارتباطات تلفن  PSTN همگی رسانه هستند.
خطوط تلفن مسی شرکت مخابرات ،  همانگونه که عنوان شد برای انتقال باکیفیت صدا کار گذاشته شدند. برای انتقال صدا ما به پهنای باند 4 کیلو هرتز بیشتر احتیاج نداریم و کل شبکه تلفن ثابت بر اساس این 4 کیلو هرتز پهنای باند طراحی شده است . در حالی که کابلهای مسی دارای پهنای باند حدود 2 مگا هرتز هستند یعنی چیزی نزدیک 500 برابر بیشتر از مقدار مورد نیاز پهنای باند موجود است در تکنولوژی DSL از این پهنای باند برای ارسال داده استفاده می کنند و کل پهنای باند را مصرف می کنند و طبیعتا سرعت انتقال داده به مراتب بیشتر خواهد بود. البته با وجودی که پهنای باند کابل مسی 2 مگا هرتز است اما سوئیچ‏هایی که ارتباط تلفنی را بر قرار می کنند بر اساس همین 4 کیلو هرتز ساخته شده اند و فرکانسهای بالاتر از 4 کیلو هرتز را حذف می کنند بنابراین در تکنولوژی که به دنیا خواهد آمد باید در ورودی و خروجی مراکز تلفن دستگاههایی کار گذاشته شود تا داده‏های ما که به صورت سیگنال در آمده است از بین نرود
مودم‌های دیجیتال
این مودم‌ها برای اتصال به خطوط دیجیتال تلفن‌ شهری استفاده می‌شوند،  و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال خطوط تلفن را به اطلاعات قابل فهم برای رایانه (و برعکس) را انجام می‌دهند.  هزینه این اتصال نسبت به هزینه خطوط آنالوگ بالاتر است و بالاترین نرخ انتقال اطلاعات در این مودم‌ها برابر ۶۴ کیلوبیت در ثانیه است.
مودم‏های دیجیتالی تفاوت زیادی با مودم‏های معمولی دارند .  آنها نیاز به یک Conection دیجیتال و خط انتقال دارند و از دیگر از سریال پرت ،  برای اتصال به interface کامپیوتر استفاده نمی کنند به جای آن ،  آن‏ها به طور مستقیم به Bus کامپیوتر متصل می شوند .
یک دیجیتال مودم سیگنال‏های دیجیتال ورودی را تبدیل به بیت‏های داده ای متناظر می کند و این بیت‏ها را روی bus خود قرار می دهد و بالعکس داده را به سیگنال‏های دیجیتالی قابل ارسال برروی خط تبدیل می کند .  درواقع این یک مکالمه digital to digital بوده و هرگز از سیگنال آنالوگ استفاده نمی شود .

IDSL :
DSL  به یک جفت مودم برای  دستیابی به سرعت بالاتر بر می گردد.
توسعه دهندگان شبکه خطوط جدیدی را کابل کشی نکردند بلکه از همان خطوط کار گذاشته شده ی شبکه تلفن به منظور رسانه استفاده کردند به علاوه یک مودم DSL  را برای افزایش انتقال اطلاعات  اضافه کردند.
مودم‏های DSL  به صورت Full Duplex عمل می کنند یعنی ارتباط در یک زمان به صورت دو طرفه می باشد.
سرعت انتقال این مودم‏ها به  160 kbps در فاصله یFeet 18k  با استفاده از سیمهای UTP  می رسید  پهنای باند استفاده شده از صفر تا 80 کیلو هرتز بود . از صفر تا 3300 برای انتقال صوت و اشتراک تلفن مورد استفاده قرار می گرفت . IDSL  144 کیلو بیت بر ثانیه را به صورت Full Duplex ارائه می کرد. همانطور که در شکل 16-2  می بینید IDSL از دو کانال 64 کیلو برای صوت و داده استفاده می کند و 16 کیلو هرتز رابرای سیگنالینگ  و کنترل بسته‏های داده استفاده می کند.



DSL برای دستیابی به ISDN مورد استفاده قرار می گیرد برای دستیابی به سرعت بالاتر در شبکه تلفنی ،  توسعه دهندگان یک زوج را توسعه دادند با نام ISDN و always on که یک مجموعه اجاره ای ازکانالها را که همیشه متصل بودند را شبیه سازی می کرد . با اتصال این کانالها به یکدیگر کاربران می توانستند در اینترنت با سرعت 128 کیلو بیت بر ثانیه در هر جهت ،  به گشت و گذار بپردازند. توجه داشته باشید که این DSL متقارن است . یعنی دو خط ارسال  و دریافت  دارای سرعت مساوی هستند.
 HDSL:
در سال 1958 آزمایشگاههای بل سیستم مالتی پلکس صدا که از مدولاسیون 64 کیلو بیت صدا با نام PCM استفاده می کرد معرفی کرد . در کدینگ PCM ،  صدا با نرخ 8000 بار در ثانیه نمونه بر داری می شد و 8 بیت برای کدینگ هر نمونه مصرف می شد این نمونه‏ها به وسیله 24 شیار  زمانی در یک فریم قالب می شدند و 24 مکالمه همزمان  به همدیگر می چسبیدند و در یک مدار 4 سیمه انتقال می یافتند هر فریم 24 نمونه 8 بیتی را حمل می کرد به علاوه یک بیت با نام Framing (24*8+1=193 ) اضافه می شد. این تکنیک Data rate  1. 544 مگا بیت بر ثانیه یا همانکه با نام T1 می شناسیم را ممکن ساخت اکنون از این سرویس با نام ( digital signal level 1 ) یا DS-1 در نرخ داده قالب بندی شده یاد می کنیم این سرویس در ایالات متحده و ژاپن وکانادا مورد استفاده قرار می گیرد .
در بقیه نقاط دنیا ،  استاندارد با نام E1  و bit rate  2. 048 مگا بیت بر ثانیه نصب شده است این اختلاف bit rate  باعث شده است که به روشنی نتوانیم این دو سرویس را یکپارچه در نظر بگیریم .
در تکنولوژی T1 شرکت مخابرات محلی می توانست مدار را بااستفاده از یک مدار 4 سیمه با تکرار کننده‏های کار گذاشته شده در 3 کیلو متری مرکز و 3 کیلومتری از نقطه ورودی منزل مشترک  نصب کند در فاصله بین این دو تکرار کننده‏ها به فواصل 5 یا 6 کیلو متری کار گذاشته می شوند.




با نصب T1 , E1 بر روی  خط محدودیت‏های مکانیسم دریافت وارد صحنه می شوند E1, T1 از AMI( alternative Mark Inversion ) استفاده می کنند که نیاز به کل پهنای باند دارد و طیف کابل را خراب می کند در نتیجه تهیه کنندگان در 50 جفت کابل فقط می توانند تنها از یک T1 استفاده کنند و نمی توانند در همسایگی آن یا مجاور آن  T1 دیگری  ارائه دهند این به خاطر خراب کردن طیف کابل است .
شکل 16-3 نمایش یک طرح از این کابل است این محدودیت باعث می شود تا به صورت ناکافی و غیر بهینه از تعداد کابلهای موجود استفاده کرد که نوعی هدر دادن منابع است . بنابراین عملی کردن T1 برای منازل و ادارت خانگی Soho ( small office –home office )  و مکانها موقت ممکن نیست .
در شبکه تلفن ثابت همانگونه که می دانید محدودیت فاصله به آن معنی که ما در این جا از آن یاد می کنیم وجود ندارد زیرا در شبکه تلفن ثابت تقویت کننده‏هایی با نام Looping Coil  وجود دارد شرکتهای ارائه دهنده سرویس تلفن از این تجهیزات برای تقویت سیگنالهای صدا استفاده میکنند.  متاسفانه این Looping Coil‏ها با سیگنالهای DSL ناسازگار هستند به صورتی که اگر یکی از آنها بین شما و دفتر مرکزی شرکت تلفن قرار گرفته باشد جلوی تمامی سیگنالهای DSL سد شده و شما دیگر قادر به دریافت آنها نخواهید بود.
محدودیت دیگری هم که  برای تهیه کننده DSL  وجود دارد حذف این  کویل‏های شبکه برای درست کار کردن تکنولوژی T1 است .
Bridge Tap‏ها:
این تجهیزات سبب میشوند بتوان سرویس را به مشتریان بیشتری توسعه داد.  Bridge Tap‏ها با تجهیزات معمولی تلفن هیچگونه ناسازگاری ندارند و میتوانند محدودیتهای مکانی را تا حدودی برطرف نموده و حداکثر طول قابل دسترس را افزایش دهند اما باعث کاهش پهنای باند نیز خواهند شد این تجهیزات هم  سدی در برابر ارائه DSL به مشتریان هستند.
برای حل این مشکلات کابل کشی،  HDSL  یک راه بسیار کاراتر برای انتقال T1 و E1  از طریق سیمهای مسی ارائه داد .  در تکنولوژی HDSL به تکرار کننده‏ها تا فاصله 12k نیازی نیست  و همچنین bridge tap در سرویس اختلال ایجاد نمی کنند. و همچنین
Splices‏ها در مکان خودشان باقی می مانند در نتیجه تهیه کنندگان،  HDSL را بسیار کارآمدتر برای تحویل 1. 544    مگا بیت ترجیح می دهند . مدولاسیون در HDSL   بسیار پیشرفته استT1  ارسال 768 کیلو بیت بر ثانیه را  بر روی یک جفت و 768 کیلو بیت بعدی بر روی جفت سیم بعدی تقسیم می کند. این مفهوم در شکل 16-4 نشان داده شده است .
همانگونه که توضیح داده شد HDSL سرعت 1. 544  را در آمریکا و سرعت E1 را در دیگر نقاط دنیا ارائه داده است هر دو سرعت کاملا متقارن هستند ( در یک لحظه در دو جهت سرعت‏ها یکسانند) در اصل HDSL دو جفت سیم را در فاصله‏های 15k استفاده می کند HDSL در سرعت 2. 048Mbps از سه جفت سیم در همین فاصله استفاده می کند.
ورژن اخیر HDSL  از یک جفت سیم استفاده می کند و طبیعتا نزد ارائه دهندگان سرویس‏ها محبوبتر است .



 SDSL:
این سرویس بیشتر توسط شرکتهای کوچکی که حجم زیادی از اطلاعات را بر روی اینترنت ارسال میکنند مورد استفاده قرار میگیرد.  با توجه به متقارن بودن این اتصال, سرعت ارسال و دریافت داده‏ها در آن یکسان است.  اما هنگام استفاده از این سرویس نمیتوانید به طور همزمان از خط تلفن خود برای برقراری تماسهای تلفنی معمولی استفاده کنید.
هدف خانواده DSL این بود که از سیمهای کار گذاشته شده تلفن  توسط مراکز مخابراتی در سالهای گذشته استفاده کنند. بسیاری از خطوط محلی تلفن از یک زوج سیم استفاده می کنند بنابراین منطقی است که فرض کنیم که ارائه کنندگان اینترنت بخواهند از این امکانات استفاده کنند SDSL به وجود آمد تا اینترنت پر سرعت را با استفاده از یک جفت کابل  ولی در فواصل کمتر از 10k عرضه کند.
با وجود این محدودیت فاصله ،  SDSL  1. 544 مگا بیت بر ثانیه را بر روی یک جفت سیم عرضه می کند. البته هم اکنون ارائه کنندگان اینترنت (ISP)     SDSL را با سرعت 768 کیلو بیت بر ثانیه عرضه می کنند. HDSL قبل از این تکنولوژی  همین سرعت را ارائه کرده بود.
 ADSL:
SDSL فقط از یک جفت سیم برای ارتباط استفاده کرد اما این کاهش هزینه در برابر محدودیت فاصله انجام گرفت.
نکته دیگری که در ارتباطات اینترنتی وجود دارد این است که همه ی کاربران به سرعت متقارن نیاز ندارند.   ADSL به دنیا آمد تا سرعت ارسال و دریافت را متفاوت از هم ارائه کند البته ADSL هم از یک جفت سیم استفاده می کند و حداکثر فاصله از مرکز بایستیfeet 18k باشد.
چون ارتباطات داده ای برای استفاده از اینترنت یا اینترانت استفاده می شود کاربران سرعت بیشتری را در جهت
DOWNLOAD  نیاز دارند و سرعت به مراتب کمتری را برای Upload .
طبیعت نامتقارن ADSL  این هدف  را ممکن ساخت .

 RADSL:
عموما در حضور تجهیزات ،  فرضهای تئوری بر مبنای کارائی سرعت و اجرائی بنا نهاده می شود .  در بعضی موارد تجهیزات مخصوصی برای دستیابی به این سرعتها لازم است با این وجود اگر شرایط رسانه انتقالی تغییر کند سرعت ،  وابسته به حساسیت  تجهیزات خواهدبود.  RADSL متولد شد با تغییر شرایط ،  در هر جهت ماکزیمم سرعت انتقال میسر شود.  با این توصیفات بسیاری از شرکت‏های تلفنی RADSL را به عنوان انتخاب اول پیشنهاد می کنند. ارائه کنندگان سرعت را تا 768 کیلو بیت بر ثانیه  تضمین می کنند.
 CDSL:
کاربران همگی به دنبال خطوط متقارن پر سرعت برای اتصال به اینترنت نیستند علاوه بر این سرعت پیشنهادی ADSL بیشتر از میانگین نیاز کاربران  است در نتیجه تکنولوژی با سرعت کمتر با نام CDSL و به عنوان مدل تهیه گردید. شکل‏های دیگر DSL( ADوRAD)    از تفکیک کننده (  Splitter)   برای جدا سازی داده از صوت استفاده می کنند  CDSL از Splitter استفاده نمی کند .  علاوه بر این سرعت دانلود تا 1Mbps  و آپلود   تا 160Kbps  می تواند ساپورت شود. انتظار می رود که سرعت‏ها متناسب با نیاز کاربران ارائه شود. به همین دلیل گروه جهانی ADSL   سرویسی به نام ADSL-LITE  را تهیه کرده است این تکنولوژی در سال 1998 تصویب شد.  ارائه کنندگان این سرویس می خواهند تا این سویس را  با مودم‏هایی بدون وابستگی به خطوط  تلفن ارائه کنند یک نمونه از این DSL-lite (G-lite)  سرویس به وسیله مودم Nortel  1 مگابیت ارائه شده است.
SHDSL :
سرویس G. 991. 2  متشکل از قابلیتهای DSL‏های پیشین  و دیگر تکنولوژی‏های انتقال مانند SDSLوHDSLوISDNوT1وٍE1و . . .  است که توسط اتحادیه جهانی مخابرات  پیشنهاد شد. یکی از پیشرفت‏های مهم که SHDSL به ارمغان آورده است  و آن را تجاری کرده است افزایش دسترسی کاربران به سرعت بیشتر اینترنت به میزان 30%  بیشتر از DSL‏های متقارن قبلی است . علاوه براین SHDSL  امکان استفاده از Repeater‏ها را دارد که این دسترسی به این تکنولوژی را بیشتر می کند.
یک مزیت دیگر SHDSL افزایش پهنای باند متقارن است. در این تکنولوژی با استفاده از یک جفت سیم تا 2. 3مگا بیت بر ثانیه قابل دسترس بود ه و برای آینده هم ،  با استفاد از مدل 4 سیمه تا 4. 6 مگابیت بر ثانیه  پیشبینی شده است. SHDSL همچنین دارای انعطاف در سرعت است و می توان طبق تقاضای کاربران این سرویس را با سرعت‏های مختلف ارائه داد.
GSHDSL  به معنای خطوط پر سرعت دیجیتال متقارن  مشترک ،  به وسیله G. 991. 2  در فوریه سال 2001 از طرف اتحادیه جهانی مخابرات معرفی شد این سرویس تحویل صوت و داده را با سرعت زیاد تضمین می کند و در آینده جایگزین تکنولوژی‏های ارتباطی همچون E1وT1 و2 HDSL و
SDSL وISDN  خوهد بود.
در SHDSL  سرعت زیاد همراه با پهنای باند بیشتر تضمین شده است. این مزیت تداخل کمتر با سرویس‏های دیگر را ارائه می کند سرعت Upstream و  Downstream در این تکنولوژی برابر است.
 از GSHDSL می توان برای کاربرد‏های زیر استفاده کرد  :
دستیابی به LAN  راه دور
WEB-Hosting
Application Sharing
Video Conference
هدف GSHDSL بازار‏های تجارتی کوچک است GSHDSL  سرعت داده متقارن را از 192 کیلو بیت بر ثانیه تا 2. 320 مگا بیت بر ثانیه ارائه کرده است در این تکنولوژی مسافت‏های ساپورت شده از مسافت‏های ساپورت شده توسط دیگر تکنولوژی‏ها بیشتراست .
در یک شبکه ATM  در طرف کاربر یک وسیله دسترسی مجتمع ( IAD)    برای تبدیل صوت وداده به  سلول‏های ATM به کار می رود . IAD می تواند عملیات مسیر یابی را هم انجام دهد داده و صوت بااستفاده از تکنیکهای جدا از هم در این تکنولوژی فشرده سازی می شوند. داده با استفاده از AAL5  تبدیل می شود و صدا با استفاده از AAL1 (بدون فشرده سازی) یا با استفاده از AAL2 همراه با فشرده سازی تبدیل   می‏شود. این سلولها با همدیگر در یک فریم SHDSL نگاشت می شوند و بعدا توسط DSLAM بازیابی می گردند . یک سوییچ ATM    سلولها را به ISP  یا به یک Voice Gateway  هدایت می کند  تا داده به TDM  تبدیل شود.
قسمت voice فریم
SHDSL همانند ISDN معمولی و یا POTS   با آن رفتار می شود با این  وجود داده لازم است تا به ATM تبدیل شود این عمل تبدیل در IAD صورت می گیرد در نتیجه مخلوط TDM وATM در یک خط SHDSL  انتقال           می یابد . حفاظت داده با استفاده از پروتکل HDLC صورت می گیرد تقسیم داده و صوت بایستی در خط تلفن انجام گیرد تا سلولهای ATM مستقیما به backbone (ستون فقرات (   ATM فرستاده شوند .  این عمل مزایای زیادی دارد از جمله پهنای باند بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد زیرا سرآیند HDSL از سرآیند ATM کوچکتر است .
VDSL :
واضح است هر گاه ما انتظار سرعت بیشتر و ارتباط واقعی تری را داشته باشیم تغیرات سرعت اتفاق می افتد به زبانی دیگر این نیاز به سرعت بالاتر است که مار ار مجبور به پیدا کردن تکنولوژی‏های جدید تر می کند.
VDSL هم بر همین مبنا برای جواب به درخواست سرعت بالاتر به دنیا آمد اگر سرعت مورد نیاز مثلا 50Mbps باشد دیگر کابلهای خطوط تلفن یک محدودیت واقعی خواهند بود در این جا می تواند از فیبر نوری استفاده کنید . در آریزونا این طرح پیاده سازی شد و فیبر نوری تا در منازل مشتریان کشیده شد. با استفاده از فیبر نوری و سرویس VDSL کاربران پهنای باند بسیار زیادی را برای انتقال داده و صوت و چند رسانه ای در اختیار داشتند. جدول زیر خلاصه ای از توضیحات داده شده را در مورد DSL ارائه می کند این توصیفات برای نصب استاندارد تکنولوژی است البته برای تنوع سرویس‏ها ،  نصب‏های اختصاصی دیگری نیز موجودند که در اینجا لیست نشده اند.
 [ویرایش] ADSL
و اما مودم‏های
ADSL این مودم‏های داری دو نوع میباشند USB و LAN این مودم‏های نسب به مودمهای سری PCI V90,V92 دارای سرعت بیشتری میابشد كه دارای سرعت‏های مختلفی است.  كه یكی از بهترین مزایای ان اشغال نكردن خط تلفن است.  دومین مزیت سرعت این می باشد كه از 64KB شروع شده تا 2MB كه در كشور ایران سرعت بالای 256KB  ممنوع شده است.

All Rights Reserved 2005-2006 © http://linoox.mihanblog.com